toen de pest was uitgebroken
werden alle mensen blij
en ze schreeuwde van de daken
lieve god we worden vrij
ach wat geeft het om te sterven
mak een eind aan onze nood

toen de pest was uitgebroken
werden alle mensen bang
en ze baden in hun kerken
om gehoor voor hun gezang
sta ons bij in deze uren
want wij beven als het riet
en vergeef ons onze zonden
lieve god verlaat ons niet

toen de pest was uitgebroken
gingen alle mensen dood
overal heerste er vrede
waar geen mens meer van genoot
lieve god geef ons de vrede
lieve god geef ons de pest
want wij kunnen zelf niet kiezen
en u weet het toch het best

©Joost Nuissl